Παγωτό "το σκήπτρο του βασιλιά "

Ένα παγωτό χωνάκι κοστίζει πάνω-κάτω 2 με 3 ευρώ στην Ευρώπη. Κι όμως, σε ένα παγωτατζίδικο της Νότιας Ιταλίας μπορεί να πληρώσει κανείς μέχρι και… 70 ευρώ!

Το γλύκισμα αυτό λέγεται «το σκήπτρο του βασιλιά»,Scettro Del Re,στα Αγγλικά The King's sceptre.

Στη Νότια Ιταλία,στην πόλη Ruvo di Puglia,υπάρχει η διάσημη gelateria «Mokambo».Το gelato που παράγουν είναι φτιαγμένο σύμφωνα με την αρχική συνταγή του 1840, βραβευμένο από τον βασιλιά Φερδινάνδο Β' των Βουρβόνων.Χρησιμοποιούν μόνο φρέσκο γάλα από τοπικά βοσκοτόπια, εξαιρετικά αυγά ελευθέρας βοσκής και τις καλύτερες πρώτες ύλες που προέρχονται από όλο τον κόσμο.

Η gelateria «Mokambo» παρασκευάζει -όπως υποστηρίζει- το ακριβότερο παγωτό στον κόσμο. Μάλιστα υπάρχει λίστα αναμονής μερικών εβδομάδων για τους ενδιαφερόμενους.

Για όσους αναρωτιούνται, το πολύτιμο παγωτό έχει κρέμα από ιρανικό σαφράν από το Mashhad που βρίσκεται στο βορειοανατολικό Ιράν.
Είναι το πιο ακριβό και περιζήτητο μπαχαρικό στον κόσμο και είναι κοινώς γνωστό ως o «κόκκινος χρυσός».
Η τιμή του κοστολογείται στα 65 δολάρια ανά γραμμάριο για την υψηλότερη ποιότητα μιας καλλιέργειας, ο κρόκος μπορεί πραγματικά να κοστίσει ακόμη περισσότερο από ό,τι το πολύτιμο μέταλλο. Η αξία του ανεβαίνει διαρκώς λόγω της δύσκολης μεθόδου συγκομιδής του, που απαιτεί περίπου 200.000 λεπτά κόκκινα στίγματα να διαλεχτούν χέρι-χέρι από 70.000 λουλούδια κρόκου με την ονομασία Crocus sativus, δηλαδή Κρόκος ο ήρεμος, για κάθε λίρα.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί πως μετά το Ιράν δεύτερη χώρα σε παραγωγή κρόκου είναι η Ελλάδα με 6 τόνους ετησίως, και ακολουθεί το Αφγανιστάν, το Μαρόκο και η Ινδία.

Το εν λόγω παγωτό  χρειάζεται τρεις ημέρες να βγει προς πώληση.Όταν ολοκληρώνεται το σκήπτρο είναι ένας συνδυασμός κρέμας, βουτύρου από κελυφωτό φιστίκι, παγωτό σαφράν, κι άλλη κρέμα, ένα φύλλο χρυσού 24 καρατίων και καραμέλα. Μοιάζει με σκήπτρο και η γεύση του είναι βασιλική. Η υφή είναι μαλακή, ανάλαφρη και απαλή, με απαλό άρωμα και μεθυστική γεύση. Αφηγείται την ιστορία της αποφασιστικότητας μιας οικογένειας να κρατήσει το παρελθόν ζωντανό με όποιο κόστος.

Είναι διαθέσιμο κατόπιν κράτησης τουλάχιστον 3 ημέρες νωρίτερα.

πηγη:dikaiologitika.gr/mokambogelateria.com/vice.com/huffingtonpost.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η παλαιότερη πολυκατοικία της Αθήνας

Το 1908 ήταν η χρονιά που χαράχθηκε η Οδός Πατησίων ενώνοντας τα Άνω Πατήσια με την Ομόνοια. Έως τα μέσα του 20ού αιώνα, τα Πατήσια ήταν ύπαιθρος και ο δρόμος αυτός που συνέδεε τα Πατήσια με την Αθήνα, περνούσε από άκτιστες εκτάσεις. 

Στα χρόνια που ακολούθησαν ο δρόμος αυτός έγινε μάρτυρας πολλών ιστορικών εξελίξεων που αποτυπώθηκαν στην οικιστική του μορφολογία.
Η εισροή νέων πληθυσμιακών ομάδων από την ανταλλαγή πληθυσμών, από τους Βαλκανικούς πόλεμους και από την καταστροφή της Σμύρνης, οδήγησαν σε έναν οικοδομικό οργασμό.
Ο Κεφαλλονίτης εφοπλιστής Γιαννουλάτος, έχτισε ή αγόρασε ένα εντυπωσιακό κτίριο χτισμένο περίπου το 1925 το οποίο διασώζεται ακόμη και σήμερα, στη συμβολή των οδών Πατησίων 346 και Λασκαράτου 2. 

Πιθανολογείται ως η παλαιότερη πολυκατοικία της Αθήνας, χτισμένη περίπου το 1925.
Ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης έμπορος από την Κωνσταντινούπολη, αγόρασε αυτό το σπίτι, γύρω στο 1930, από τη σύζυγο του Γιαννουλάτου όταν εκείνος πέθανε.

Η αρχιτεκτονική ομάδα Monumenta (www.monumenta.org) καταγράφει από το 2013 τα αθηναϊκά κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1940, η πολυκατοικία στη συμβολή των οδών Πατησίων 346 και Λασκαράτου 2 ήταν το πρώτο κτίριο που κατέγραψε η ομάδα.
Είναι εκλεκτικιστικού στιλ, ενός αρχιτεκτονικού στιλ του 19ου και του 20ού αιώνα που ως βασικό χαρακτηριστικό είχε τη χρησιμοποίηση ποικιλίας στοιχείων διαφόρων εποχών και ρυθμών σε ένα ενιαίο κτίσμα.
Οι τοίχοι του κτιρίου, με τα εφτά διαμερίσματα, είναι από πέτρα κι έχουν πάχος 70 εκατοστά.
Η αρχική μορφή του κτιρίου δεν ήταν όπως η σημερινή. Μπροστά στην Πατησίων υπήρχε ένας ψηλός μαντρότοιχος που δεν επέτρεπε στα αδιάκριτα μάτια να δουν προς τα μέσα, καθώς και μια μεγάλη σιδερένια πόρτα. Ακόμη, τα υπόγεια της αριστερής πλευράς ήταν καταστήματα που μεταγενέστερα μετατράπηκαν σε διαμερίσματα.

Ακόμη και σήμερα μπροστά στην είσοδο υπάρχει ο λασπωτήρας.
Είναι ένα μικρό σιδερένιο όρθιο πραγματάκι για να σκουπίζεις τα παπούτσια σου από τις λάσπες, γιατί ο δρόμος τότε ήτανε χωματόδρομος.

Στην πολυκατοικία κατοικεί από τότε που γεννήθηκε,το 1954, ο εγγονός του Δημητριάδη.


πηγη:el.m.wikipedia.org/ipolizei.gr/athensvoice.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τεράστιο ρολόι-κούκος στο Βιβλίο Guinness

 

Τικ τακ,τικ τακ,τικ τακ. Το εκκρεμές του μνημειώδους ξύλινου ρολογιού κινείται στον αταλάντευτο ρυθμό του χρόνου. Ένα μεγάλο ξύλινο γρανάζι παραδίδεται αργά σε ένα βάρος μολύβδου.Ο δείκτης κινείται αργά πάνω από τον επιλογέα. Όχι πολύ γρήγορα και όχι πολύ αργά. Τότε χτυπάει τρεις η ώρα.
Κλακ και κλακ και κλακ ξαφνικά περισσότερα ξύλινα γρανάζια ξεκινούν τη δουλειά τους και το ρολόι αρχίζει να κινείται. Τα γρανάζια μπλοκάρουν, ανοίγει μια μικρή πόρτα, δύο φυσητήρες φυσούν αέρα στους σωλήνες και μετά ακούγεται η κλήση που όλοι περίμεναν.
Κούκου,κούκου,κούκου,το τεράστιο ρολόι κούκου ζωντανεύει.

Το χωριό Triberg im Schwarzwald βρίσκεται στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης της Γερμανίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο που κυμαίνεται μεταξύ 500 και 1.038 μ., κυριολεκτικά στην καρδιά του παραμυθένιου Μέλανα Δρυμού και σήμερα αριθμεί λίγο περισσότερους από 5.000 κατοίκους. Μπορεί να μην ανήκει στα πολύ δημοφιλή και τουριστικά χωριά της Γερμανίας, είναι ωστόσο γνωστό κυρίως για τρεις λόγους: τους καταρράκτες του, το γλυκό black forest και φυσικά τα ρολόγια-κούκους!

Τον 17ο αιώνα η ωρολογοποιία έκανε την εμφάνισή της ως αποτέλεσμα της προσπάθειας των φτωχών αγροτών να αποκτήσουν μια επιπλέον πηγή εισοδήματος. Η εξοικείωσή τους με το ξύλο είχε φτάσει σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε είχαν γίνει αληθινοί καλλιτέχνες στο είδος της ξυλογλυπτικής. Τα περίτεχνα και διάσημα πλέον ρολόγια-κούκοι γεννήθηκαν, λοιπόν, σε αυτήν ακριβώς την περιοχή και οι μηχανισμοί τους μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα παρέμεναν ξύλινοι.

Σχεδόν κάθε κτήριο του Triberg διαθέτει τον δικό του κούκο και ορισμένες προσόψεις είναι κατασκευασμένες με τέτοιον τρόπο ώστε να θυμίζουν τα αγαπημένα αυτά ρολόγια.

Στην είσοδο του χωριού συναντάμε ένα κτήριο διαμορφωμένο σε... ρολόι-κούκο! Το πελώριο αυτό ρολόι, αφιερωμένο στην εκπληκτική τέχνη της ξυλογλυπτικής και της ωρολογοποιίας που για αιώνες άκμασαν στην περιοχή, αποτελεί ένα αριστούργημα της μηχανικής και έχει καταγραφεί στο Βιβλίο Guinness ως το μεγαλύτερο ρολόι-κούκος στον κόσμο.

Κατασκευάστηκε από τον Josef Dold και την οικογένειά του σε διάστημα μόλις 2 ετών (1977-1979). Εξωτερικά αποτελεί παραδοσιακό δείγμα ξύλινου αγροτόσπιτου της περιοχής και είναι επισκέψιμο στο εσωτερικό του.

Μόνο το μηχανικό μέρος του ρολογιούέχει διαστάσεις 4,5 μ. Χ 4,5 μ. και ζυγίζει 6 τόνους, ενώ ο κούκος, που βγαίνει από το παράθυρο του πρώτου ορόφου σε κάθε «και μισή» και «ακριβώς» είναι φτιαγμένος από ξύλο και το μέγεθος του είναι 4,5 μέτρα και ζυγίζει 150 κιλά.


πηγη:your compass.blogspot.com/travel.gr/agetm.com

Διαβάστε περισσότερα...

Μια φράουλα στο βιβλίο Γκίνες!

Η πιο μεγάλη φράουλα του πλανήτη βρίσκεται στο Ισραήλ και έσπασε το ρεκόρ Γκίνες τον περασμένο Φεβρουάριο.Στις 12 Φεβρουαρίου 2021 βγήκε η απόφαση και η φράουλα καταχωρήθηκε επισήμως ως η μεγαλύτερη του κόσμου.
Ο Chahi Ariel, ένας αγρότης από το Ισραήλ, καλλιεργεί μια ποικιλία με καρπούς μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις συνηθισμένες που βρίσκουμε στην αγορά. Τον περασμένο χειμώνα, οι χαμηλές θερμοκρασίες ευνόησαν λίγο περισσότερο την εν λόγω ποικιλία. 

Μάλιστα μια φράουλα άρχισε να λαμβάνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από το αναμενόμενο. Όταν σταμάτησε να αναπτύσσεται, ο αγρότης μέτρησε τις διαστάσεις της και βρήκε τα εξής: είχε μήκος 18 εκ., περίμετρο 34 εκ. και βάρος 289 γραμμάρια.

Το προηγούμενο ρεκόρ το είχε μέχρι τώρα ένας αγρότης από την Ιαπωνία με έναν καρπό που ζύγιζε 250 γρ.

πηγη:www.olivemagazine.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σάντουιτς αβοκάντο από χρυσό

Το δικό του μήνυμα για τους millennials θέλησε να δώσει ένας καλλιτέχνης στην Καλλιτεχνική Εβδομάδα του Βερολίνου το Σεπτέμβριο του 2021 φιλοτεχνώντας ένα μπέγκελ με αβοκάντο από… χρυσάφι! Η τιμή του προς πώληση άγγιζε τα 2,5 εκατ. ευρώ!

Το έργο του Γερμανού Tim Bengel έφερε τον τίτλο «Ποιος θέλει να ζήσει για πάντα;» (How want to live forever?) και η πώληση του ήταν μέσω της Galerie Rother, ενώ το κοινό είχε τη δυνατότητα να το δει κατά τη διάρκεια της εβδομάδας Τέχνης του Βερολίνου. Μάλιστα η εν λόγω δημιουργία είχε εκτεθεί στο θεματικό εστιατόριο Avocado Club σε «διάλογο» με τα πιάτα του μαγαζιού.

Ο στόχος του καλλιτέχνη ήταν, όπως είπε στη συνέντευξη Τύπου, να «παγώσει το πνεύμα της εποχής». Για εκείνον τα αβοκάντο συνιστούν ένα σύμβολο, όπου διασταυρώνονται πολλά trends: η καλοπέραση των millennials, η στροφή προς την υγιεινή διατροφή, η επιρροή της βιομηχανίας φρούτων στο περιβάλλον.

Ο καλλιτέχνης «βλέπει» στο έργο του μια αναλογία με το πάθημα του αρχαίου θεού Μίδα, που λόγω της απληστίας του, η ικανοποίηση της επιθυμίας του να γίνεται χρυσό ότι έπιανε, τον καταδίκασε σε θάνατο από ασιτία.

Η διαδικασία κατασκευής του γλυπτού ήταν αρκετά περίπλοκη ενώ χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει 3D εκτυπωτή. Ο Tim Bengel σκάναρε 27 διαφορετικά κομμάτια από το γεύμα του: 5 φέτες αβοκάντο, ντομάτες και ροδέλες κρεμμυδιού και ένα μπέγκελ από κολοκύθα κομμένο στη μέση. Στη συνέχεια έριξε τα κομμάτια μέσα σε καθαρό χρυσό 18 καρατίων και τα συνέδεσε φτιάχνοντας ένα χρυσό σάντουιτς.

To έργο ζύγιζε σχεδόν 12 κιλά,ενώ η Gallerie Rother έφτιαξε ειδική προθήκη για να το φιλοξενήσει, η οποία από μόνη της κόστιζε 40.000 ευρώ, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Stuttgard news».

Το έργο ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει και στην Εβδομάδα Τέχνης του Μαϊάμι τον Δεκέμβριο του 2021.

πηγή:olivemagazine.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Διάσημη επιστολή του Αϊνστάιν πουλήθηκε σε δημοπρασία

Ένα χειρόγραφο γράμμα του Άλμπερτ Αϊνστάιν, το οποίο περιείχε την πιο διάσημη εξίσωση του κόσμου E=mc2, πουλήθηκε σε δημοπρασία στις ΗΠΑ αντί 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων, τιμή τριπλάσια της αναμενόμενης.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους των Αρχείων Αϊνστάιν στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, υπάρχουν μόνο τέσσερις γνωστές επιστολές με το χέρι του Αϊνστάιν όπου περιέχεται η εμβληματική εξίσωση, η οποία για πρώτη φορά είχε παρουσιαστεί σε επιστημονική δημοσίευση το 1905, εξηγώντας την ισοδυναμία της ενέργειας με τη μάζα επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός.

Η εν λόγω μονοσέλιδη επιστολή, με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 1946, η οποία απευθυνόταν στον Πολωνο-Αμερικανό φυσικό Λούντβικ Σιλμπερστάιν, ο οποίος είχε αμφισβητήσει μερικές από τις θεωρίες του Αϊνστάιν, είναι η μόνη από τις τέσσερις με την εξίσωση που βρισκόταν στα χέρια ιδιώτη συλλέκτη, σύμφωνα με την εταιρεία δημοπρασιών RR Auction της Βοστώνης που έκανε τη δημοπρασία, σύμφωνα με το BBC.

Η επιστολή βρισκόταν στο προσωπικό αρχείο του Σιλμπερστάιν, το οποίο είχε πουληθεί από τους κληρονόμους του. Η σπανιότητα της επιστολής οδήγησε σε πόλεμο προσφορών κατά τη δημοπρασία ανάμεσα σε πέντε υποψήφιους αγοραστές, οι οποίοι περιορίστηκαν σε δύο όταν η τιμή ξεπέρασε τα 700.000 δολάρια. Ο νικητής της δημοπρασίας και αγοραστής της επιστολής παρέμεινε ανώνυμος.

πηγη:neakriti.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Το αυτοκίνητο βαλίτσα της Mazda

Πριν τρεις δεκαετίες ένας εσωτερικός διαγωνισμός της Mazda ήταν η αφορμή για να δημιουργηθεί το πρώτο αυτοκίνητο σε μέγεθος βαλίτσας.

Πρόκειται για τη "βαλίτσα - αυτοκίνητο", μια τρίτροχη ιδέα που υποτίθεται ότι εμπνεύστηκε από το όραμα της αποτελεσματικής μετακίνησης στα αεροδρόμια.

Οι δημιουργοί του, μια ομάδα επτά μηχανικών από το τμήμα δοκιμών και έρευνας των χειροκίνητων κιβωτίων της Mazda, χρησιμοποίησε ένα μικρό προϋπολογισμό για να υλοποιήσει το όραμά της. Αφού αγόρασαν ένα ποδήλατο τσέπης και τη μεγαλύτερη βαλίτσα με σκληρό κέλυφος, που μπορούσαν να βρουν, στρώθηκαν στη δουλειά.

Το αποτέλεσμα ήταν απλό αλλά έξυπνο, και αποτελείτο από κομμάτια του ποδηλάτου τσέπης και έναν δίχρονο κινητήρα 34κ.εκ, που ενσωματώνονταν σε μία Samsonite 57cm x 75cm. Χρειαζόταν μόλις ένα λεπτό για να το συναρμολογήσεις : Περιστρέψτε τον μπροστινό τροχό στη "όρθια" θέση μέσω ενός αφαιρούμενου τμήματος της βαλίτσας, τοποθετήστε τους πίσω τροχούς, συνδέστε το κάθισμα πάνω από τον πίσω άξονα και φύγατε. Ο ηλεκτροκινητήρας του 1.7ίππου είχε τη δυνατότητα να κινεί την κατασκευή με ταχύτητες έως και 30km/h.

Η βαλίτσα προωθούσε με πολλούς τρόπους το DNA της Mazda. Δεν ήταν μόνο διασκεδαστικό να οδηγείς μία κατασκευή με τόσο χαμηλό κέντρο βάρους, όπως το MX-5, αντανακλούσε επίσης και το εφευρετικό πνεύμα του πρώτου οχήματος παραγωγής της εταιρείας, που δεν ήταν άλλο από το Mazda-Go, ένα δημοφιλές τρίτροχο μηχανοκίνητο όχημα που κυκλοφόρησε αρχικά το 1931.

Ωστόσο, στα 32κιλά η βαλίτσα αυτή δεν ήταν και η επιτομή της πρακτικότητας, τουλάχιστον σε ότι αφορά το ρόλο της αποσκευής που καλείτο να παίξει. Αλλά παρόλο που η μαζική παραγωγή δεν τέθηκε ποτέ υπό εξέταση, το «φορητό» τρίκυκλο θα γνώριζε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, εξυπηρετώντας τη Mazda ως κινητή διαφήμιση.

Η διοίκηση της εταιρείας έδωσε το πράσινο φως για την κατασκευή δύο ακόμη από αυτές τις βαλίτσες, για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, με την τελευταία να εκτίθεται στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης το 1991 μαζί με το Mazda 787B που κέρδισε το Le Mans. Σήμερα σώζεται μόνο το αμερικανικό μοντέλο, με το αρχικό να αναφέρεται ως «καταστροφή από ατύχημα», ενώ το ευρωπαϊκό αντίγραφο εξαφανίστηκε κάτω από άγνωστες συνθήκες.

Πηγή: iefimerida.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η εκκλησία της Παναγίας της Πλατανιώτισσας μέσα σε ένα πλάτανο!

Στον οδικό άξονα Καλαβρύτων – Αιγίου μέσω Πτέρης, σε απόσταση 30 χιλιόμετρα από την πόλη των Καλαβρύτων σε μια καταπράσινη τοποθεσία, με άφθονα και κρύα νερά, βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγίας της Πλατανιώτισσας που χρονολογείται από τις αρχές τους 4ου αιώνα μ.Χ.
Έχει σχηματιστεί μέσα στο κοίλωμα (κουφάλα) ενός τεράστιου πλατάνου, ο οποίος προήλθε από τρία πλατάνια που φύτρωσαν μαζί, και με την πάροδο του χρόνου ενώθηκαν και δημιούργησαν το αξιοθαύμαστο αριστούργημα της φύσης.

Το ιστορικό αυτό πλατάνι έχει ύψος 25 μ. Περίπου, περίμετρο στη βάση του 16 μ. Και στο μέσο του 12,65 μ. Και έχει χωρητικότητα 20 ατόμων. Υπάρχει ένα μικρό τέμπλο με δυο κίονες οι οποίοι σχηματίζουν την Ωραία Πύλη.
Καθώς ὁ προσκυνητής μπαίνει στον Ιερό Ναό, δεξιά και τρία μέτρα πάνω από το έδαφος παρατηρεί μια ιδιαίτερη κοιλότητα βάθους 30 ἐκ. και ύψους 70 ἐκ.

Στην κοίλη και λεία επιφάνειά της, είναι τυπωμένη ανάγλυφη, αμετάβλητη στους αιώνες και αχειροποίητη ἡ Εικόνα της Θεοτόκου, που κρατά στα χέρια της το Θείο Βρέφος.

Το κεφάλι της Παναγίας βλέπει προς τα δεξιά, όπου και το χέρι της που βαστάζει το βρέφος. Ἡ Εικόνα είναι πανομοιότυπη με την ονομαστὴ ανάγλυφη Εικόνα του Μεγάλου Σπηλαίου.

Οι διαστάσεις της είναι ακριβώς ίδιες και οι εξοχές είναι αντιστοίχως εσοχές στην Εικόνα του Ιερού Πλατάνου.

Ἡ Αγία Εικόνα του Σπηλαίου είναι έτσι αποτυπωμένη στην εσοχή του Πλατανιού, όπως αποτυπώνεται σε κερί, δακτυλίδι που φέρει εξοχές. Στο σημείο του Ιερού Αποτυπώματος της Θεοτόκου, ὁ φλοιός του Πλατάνου είναι νεκρός και αμετάβλητος αρκετούς αιώνες, με πάχος πάρα πολύ μικρό. Γύρω όμως από αυτό το σημείο το πλατάνι βλασταίνει και αναπτύσσεται κανονικά και μέσα ακόμα στην κουφάλα του δέντρου.

Κατά την παράδοση η εικόνα αποτυπώθηκε στον πλάτανο στα χρόνια της εικονομαχίας, όταν μοναχοί του Μεγάλου Σπηλαίου για να σώσουν την εικόνα της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας τη μετέφεραν από τόπο σε τόπο και έτσι διανυκτέρευσαν ένα βράδυ στο χωριό Κλαπατσούνα (όπως λεγόταν τότε), μέσα στο φυσικό κοίλωμα του πλατάνου. Το πρωί όταν πήραν την εικόνα για να συνεχίσουν το δρόμο τους είδαν έκπληκτοι το αποτύπωμά της στον κορμό του δέντρου, στην τοποθεσία που την είχαν ακουμπήσει. Έτσι ονομάστηκε Παναγία η Πλατανιώτισσα καθώς και το χωριό.

Ο ναός γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου.

πηγη:kalavrita-ski.gr/users.uoa.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Οι "ζωντανές πέτρες" Τrovant

Το νότιο τμήμα της Ρουμανίας έγινε πρόσφατα γνωστό για τα εκπληκτικά ευρήματά του - «ζωντανές» πέτρες που μπορούν να αναπτυχθούν, να κινηθούν και ακόμη και να πολλαπλασιαστούν. Ο τοπικός πληθυσμός άρχισε να τους αποκαλεί Trovants.
Οι ντόπιοι γνωρίζουν τις ασυνήθιστες ιδιότητες των trowans για περισσότερα από εκατό χρόνια, αλλά δεν τους δίνουν ιδιαίτερη προσοχή. Στο παρελθόν, οι αναπτυσσόμενες πέτρες χρησιμοποιήθηκαν ως δομικά υλικά. Το Trovantes μπορεί συχνά να βρεθεί σε ρουμανικά νεκροταφεία - μεγάλες πέτρες τοποθετούνται ως ταφόπλακες λόγω της ασυνήθιστης εμφάνισής τους.
Συχνά αυτά τα πλακόστρωτα έχουν στρογγυλεμένο σχήμα, χωρίς αιχμηρές άκρες. Μόλις βρέξη οι πέτρες διογκώνονται σε όγκο και αρχίζουν να μεγαλώνουν σαν μανιτάρια. Ένα μικρό πλακόστρωτο που ζυγίζει μόνο λίγα γραμμάρια μπορεί να αναπτυχθεί χιλιάδες φορές.

Οι ερευνητές του ασυνήθιστου ευρήματος παρατήρησαν ότι οι νεότερες πέτρες μεγαλώνουν γρηγορότερα και εάν το trovant είναι ήδη παλαιό, η διαδικασία της ανάπτυξής της επιβραδύνεται σημαντικά.
Ωστόσο, τα trowants έχουν άλλο ένα χαρακτηριστικό. Οι ζωντανές πέτρες, εκτός από το να αναπτυχθούν είναι επίσης σε θέση να πολλαπλασιαστούν. Στην επιφάνεια της πέτρας, εμφανίζεται μια μικρή διόγκωση. Με την πάροδο του χρόνου, μεγαλώνει, όταν το βάρος της νέας πέτρας είναι αρκετά μεγάλο, αποσπάται από τη μητέρα.

Οι επιστήμονες μελετούν τα Trovantes
Οι πέτρες αποτελούνται κυρίως από ψαμμίτη. Ωστόσο, η εσωτερική δομή του λίθου φαίνεται πολύ παράξενη: όταν κόβονται στα μισά, οι ηλικιακοί κύκλοι είναι ορατοί, μοιάζουν με δαχτυλίδια όπως όταν κόβετε έναν κορμό δέντρου. Όλα βρίσκονται γύρω από έναν συμπαγή πυρήνα στο κέντρο της πέτρας.

Ορισμένοι ειδικοί είναι βέβαιοι ότι τα trovants αποτελούν μέρος του αναπόσπαστου «οργανισμού» της Γης και εκτελούν τις συγκεκριμένες λειτουργίες τους. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να μαντέψει τι κρύβουν οι μυστηριώδεις "ζωντανοί" κυβόλινθοι, ποιος είναι ο ρόλος τους στην ανθρώπινη ζωή και την ιστορία της προέλευσής τους.

Υποτίθεται ότι τα trowants μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας τσιμεντοποίησης ψαμμίτη, και λόγω σεισμών ανεβαίνουν στην επιφάνεια της γης. Οι επιστήμονες κατάφεραν επίσης να εξηγήσουν την ανάπτυξη των κυβόλινθων. Κατά τη διάρκεια των βροχών, η επιφάνεια της πέτρας βρέχεται και τα μεταλλικά άλατα που βρίσκονται κάτω από το κέλυφος επεκτείνονται. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι η πέτρα "μεγαλώνει".
Πρόσφατα, οι πέτρες της Ρουμανίας άρχισαν να προσελκύουν αυξημένο το ενδιαφέρον των επιστημόνων λόγω του μυστηρίου που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει.

Οι Trovants πολλαπλασιάζονται. Και μοιάζει με αυτό: μόλις η πέτρα έρθει σε επαφή με το νερό, εμφανίζεται ένα εξόγκωμα στην επιφάνειά του, το οποίο μεγαλώνει περαιτέρω. Εάν το βάρος του λιθόστρωτου είναι μεγάλο, τότε το παράρτημα ξεσπά από την κύρια πέτρα και συνεχίζει να αυξάνεται από μόνο του. Πολλές νέες διαδικασίες μπορούν να εμφανιστούν από μια πέτρα. Αυτή η διαδικασία αναπαραγωγής Trovant μοιάζει με εκκόλαψη.
Τα Trovantes έχουν την ικανότητα της κίνησης. Μετρώντας το μέσο βήμα, οι ερευνητές φωτογράφισαν έναν από τους λίθους σε μεγάλα διαστήματα. Ως αποτέλεσμα, αποδείχθηκε ότι για δεκατέσσερις ημέρες, η πέτρα κινήθηκε 2,5 mm. Η ακαδημαϊκή επιστήμη αντέδρασε εξαιρετικά σκεπτικιστικά στη δήλωση των πειραματιστών, αρνούμενη, ωστόσο, "τη δυνατότητα ανεξάρτητης κίνησης." Η παράξενη κίνηση εξηγείται από την ψύξη ή, αντίθετα, από τη θέρμανση του εδάφους, η οποία, με κάποια περιοδικότητα, μετά "απορροφά", και αντίθετα "σπρώχνει" τις πέτρες από τον εαυτό της, λόγω των οποίων μπορούν να κινηθούν θεωρητικά. Η παλμός των λίθων είναι επίσης δυνατός λόγω της ανταλλαγής ιόντων με τον αέρα, καθώς και της απορρόφησης νερού και διοξειδίου του άνθρακα από μια πέτρα.
Πολλοί ειδικοί που μελετούν ασυνήθιστες πέτρες αναρωτιούνται: ίσως αυτοί οι κυβόλινθοι είναι εκπρόσωποι μιας ανόργανης μορφής ζωής που δεν είναι ακόμη άγνωστη στην επιστήμη;

Υπαίθριο μουσείο των Trovantes
Σήμερα η Trovanta είναι ένα από αυτά τα αξιοθέατα της Κεντρικής Ρουμανίας, που προσελκύει τουρίστες από όλο τον κόσμο για να ρίξουν μια ματιά. Με τη σειρά τους, πολυμήχανοι Ρουμάνοι κάνουν αναμνηστικά και διακοσμήσεις από μικρούς τραβάνους, και ως εκ τούτου κάθε επισκέπτης έχει την ευκαιρία να φέρει μαζί του ένα κομμάτι από το πέτρινο αυτό θαύμα.

Πολλοί ιδιοκτήτες αναμνηστικών λίθων ισχυρίζονται ότι όταν βρέχονται, τα προϊόντα από trowans αρχίζουν να μεγαλώνουν.
Tο 2006, οι αρχές Vulči στο χωριό Costesti δημιούργησαν το μοναδικό υπαίθριο μουσείο των Trovantes σε ολόκληρη τη χώρα  “Muzeul Trovantilator” (Trovants Museum National Reserve) και από τότε η περιοχή προστατεύεται από την UNESCO. 

Η έκτασή του είναι 1,1 εκτάρια. Στο έδαφος του μουσείου, συλλέγονται οι πιο ασυνήθιστοι στην εμφάνιση, το χρώμα και το μέγεθος των αναπτυσσόμενων λίθων από παντού, για παράδειγμα, trovants, που μοιάζουν με τεράστια σαλιγκάρια ή φανταστικά τέρατα ύψους έως 10 μέτρων.

Πέτρες παρόμοιες με trovants μπορούν να βρεθούν όχι μόνο στη Ρουμανία, αν και υπάρχουν οι περισσότερες εδώ, αλλά και σε άλλες χώρες.

πηγη:cultmix.ru

Διαβάστε περισσότερα...

Στους -40 βαθμούς Κελσίου στη Σιβηρία ένα πιάτο μακαρόνια κι ένα αυγό παγώνουν!

Το Νοβοσιμπίρσκ είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας, μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη.
Η πόλη απλώνεται στις όχθες του ποταμού Ομπ, στην πεδιάδα της δυτικής Σιβηρίας. Το κλίμα της είναι ηπειρωτικό, με πολύ βαρείς χειμώνες και χιονοπτώσεις, αλλά και καυτά ξηρά καλοκαίρια. 

Η μέση χειμερινή θερμοκρασία είναι -18/-20 °C και θερινή 20/22 °C, αλλά το χειμώνα μπορεί να φθάσει τους -35 °C και το καλοκαίρι τους 35 °C. Η διαφορά μεταξύ της υψηλότερης και χαμηλότερης θερμοκρασίας έχει φθάσει μέχρι και τους 88 °C!

Ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που βρέθηκε τέλη Δεκεμβρίου του 2020 στη Ρωσία ανέβασε μια φωτογραφία από ένα τυπικό πρωινό στο Νοβοσιμπίρσκ, με τα φαγητά να έχουν γίνει πάγος.
Μακαρόνια και αυγό έχουν παγώσει στους -40 βαθμούς κι έτσι αιωρούνται, κάνοντάς μας να τουρτουρίσουμε μόνο και που τα βλέπουμε.
Τα νουντλς κρατούν το πιρούνι στον αέρα, ενώ το μελάτο αυγό ακροβατεί εντυπωσιακά πάνω από το πιάτο.
«Πρωινό στο Νοβοσιμπίρσκ, όπου εχτές είχε -40» σχολιάζει ο Αμερικανός δημοσιογράφος, Άλεκ Λουν.

πηγη:sputniknews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Το μικρότερο ξενοδοχείο στον κόσμο: Μόλις 53 τ.μ.

Το Eh’häusl Hotel, σε ελεύθερη μετάφραση «σπίτι του γάμου», βρίσκεται στο βαυαρικό χωριό Amberg της Γερμανίας και κατέχει το Ρεκόρ Γκίνες ως το μικρότερο ξενοδοχείο στον κόσμο με μέγιστη χωρητικότητα… δύο ατόμων!
Το ιδιαίτερο αυτό ξενοδοχείο χτίστηκε το 1728 και ανακαινίστηκε το 2008. Είναι επίσημα το μικρότερο ξενοδοχείο στον κόσμο, έναν τίτλο που κατέχει στο βιβλίο Guinness από το 2008. Ο χώρος καλύπτει 53 τ.μ. και εκτείνεται σε επτά ορόφους, με κάθε όροφο να διαθέτει διαφορετικές ανέσεις.

Ο τελευταίος όροφος διαθέτει μόνο μια μπανιέρα με υδρομασάζ.
Κάτω από αυτόν, θα βρείτε το άνετο υπνοδωμάτιο που διαθέτει ένα διπλό κρεβάτι που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του χώρου.
Κάτω από την κρεβατοκάμαρα υπάρχει ένα μπάνιο, και κάτω από αυτό, ένα τζάκι. Το «κόκκινο σαλόνι» βρίσκεται κάτω από τον όροφο με το τζάκι και ουσιαστικά αποτελεί μια γωνιά για το πρωινό των επισκεπτών.

Η μοναδική ιστορία του περίεργου ξενοδοχείου Eh’häusl το καθιστά ιδανικό ρομαντικό προορισμό.

Το κτίριο, ηλικίας 280 ετών, είχε σχεδιαστεί τόσο μικρό, ώστε να παρακάμψει έναν παλιό νόμο, που ήθελε τα ζευγάρια να διαθέτουν κατοικία για να μπορέσουν να παντρευτούν.

Έτσι ένας επιχειρηματίας χρησιμοποίησε ένα κενό που υπήρχε μεταξύ δύο κατοικιών, έβαλε μια στέγη και το ονόμασε «σπίτι», το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη ιδιοκτησίας για τα ζευγάρια. Αυτά με τη σειρά τους θα αγόραζαν το μικροσκοπικό σπίτι, θα παντρεύονταν και θα το πουλούσαν στο επόμενο ζευγάρι, κερδίζοντας έτσι το ψευδώνυμο «σπίτι γάμου»

Τα ζευγάρια που περνούν τη νύχτα του γάμου τους στο κουκλίστικο αυτό ξενοδοχείο θα ζήσουν ευτυχισμένοι για πάντα και ποτέ δεν θα χωρίσουν, τουλάχιστον σύμφωνα με έναν παλιό θρύλο που λένε οι ντόπιοι αυτής της μεσαιωνικής πόλης στη Βαυαρία. Η διανυκτέρευση πάντως είναι λίγο ακριβή, καθώς κοστίζει περί τα 240 ευρώ τη βραδιά.

πηγη:travelstyle.gr/iefimerida.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα διαφορετικό δέντρο στην Ουαλία

Το πρώην υψηλότερο δέντρο της Ουαλίας έγινε... ένα τεράστιο χέρι!

Άλλη έννοια στο palm tree (φοίνικας), για την ακρίβεια την… κυριολεκτική, έδωσε ο καλλιτέχνης Simon O'Rourke όταν κατάφερε, μόνο με το πριόνι του να δώσει πνοή σε ένα κατεστραμμένο δέντρο, μετατρέποντάς το σε ένα τεράστιο γλυπτό από ξύλο. Και όπως μαρτυρά και το όνομά του «Giant Hand of Vyrnwy», πρόκειται για ένα τεράστιο χέρι ύψους 15 (και λίγο παραπάνω) μέτρων.

Η βάση του γλυπτού είναι ένα τυπικό δέντρο, ωστόσο ανεβάζοντας κάποιος το βλέμμα του, μπορεί να το δει να «ξεγυμνώνεται» μέχρι να καταλήξει στην παλάμη (palm) και τα δάχτυλα.

Το δέντρο είχε υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από μια καταιγίδα και επρόκειτο να κοπεί, ωστόσο ο κυβερνητικός οργανισμός «Natural Resource» ανέθεσε στον Ουαλό να το μετατρέψει σε έργο τέχνης.

«Ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος με την προοπτική να σκαλίσω αυτόν τον γίγαντα και να δημιουργήσω ένα μνημείο για ένα τόσο γνωστό αξιοθέατο», εξηγεί ο O'Rourke, προσθέτοντας: «Άρχισα να ερευνώ την περιοχή και ανακάλυψα ότι το δάσος που βρισκόταν το δέντρο ήταν γνωστό ως οι "Γίγαντες του Βέρνγουι". Αυτό με έβαλε σε σκέψεις και αποφάσισα να φτιάξω ένα τεράστιο χέρι, συμβολίζοντας τους γίγαντες και την τελευταία προσπάθεια του δέντρου να φτάσει στον ουρανό!».

Για να δημιουργηθεί το χέρι, ο O'Rourke δούλευε επί έξι ημέρες πάνω σε μία ξύλινη κατασκευή, ενώ όταν ολοκλήρωσε το έργο του, το επικάλυψε με λάδι βολφραμίου, ένα έλαιο φυτικής προέλευσης που είναι ασφαλές για το περιβάλλον.

Κάποια από τα έργα του ξυλογλύπτη πραγματικά εξαιρετικά 

πηγη:pronews.gr/Simon O'Rourke - Tree Carving


Διαβάστε περισσότερα...

Ελβετική σοκολάτα που λαμπυρίζει

Είναι γλυκιά και λαμπυρίζει σαν ουράνιο τόξο: Ο λόγος για τη νέα «πολύχρωμη» σοκολάτα που έφτιαξαν Ελβετοί ερευνητές και μάλιστα χωρίς τεχνητά πρόσθετα και χρωστικές με ένα ειδικό αποτύπωμα στην επιφάνειά της!

Το εγχείρημα ξεκίνησε από την «απλή περιέργεια» τριών επιστημόνων του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που συζητούσαν στη διάρκεια ενός διαλείμματος για καφέ πώς θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια πολύχρωμη σοκολάτα. 
Δοκίμασαν λοιπόν στην αρχή βρώσιμες επιστρώσεις χρυσού και οξειδίου του τιτανίου, αλλά οι σοκολάτες γίνονταν χρυσοκίτρινες ή μπλε και δεν θα είχαν έτσι εμπορικές εφαρμογές. Κι έτσι προχώρησαν την ιδέα τους με τη συμβολή μιας μεταπτυχιακής φοιτήτριας αλλάζοντας τη δομή της επιφάνειας της σοκολάτας μ’ ένα αποτύπωμα επιφανείας (“surface imprint”), που την κάνει να λαμπυρίζει με αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «δομικό χρώμα».

«Η διαδικασία είναι παρόμοια με εκείνη του χαμαιλέοντα, η επιδερμίδα του οποίου προσαρμόζεται ώστε να διασπά το φως για να εμφανίζει συγκεκριμένα χρώματα», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Έχοντας πλέον βρει την τέλεια λύση οι επιστήμονες συζητούν τώρα με μεγάλες σοκολατοβιομηχανίες για το πώς θα εφαρμοστεί η εφεύρεσή τους σε βιομηχανική κλίμακα, ενώ σχεδιάζουν να δημιουργήσουν σύντομα μια δική τους εταιρεία.

πηγη:iefimerida.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ιταλός ζαχαροπλάστης δημιουργεί γλυκά καλλιτεχνήματα

Τα γλυκά του Ιταλού pastry chef Matteo Stucchi μετατρέπονται σε έργα τέχνης και ο λογαριασμός του στο Instagram είναι πραγματικά εντυπωσιακός.

Ο Matteo Stucchi δημιουργεί γλυκά με μινιατούρες και είναι τόσο ξεχωριστά που δεν θα θέλεις να φας ούτε μια κουταλιά από αυτά για να μην χαλάσεις το ντεκόρ.Ο 26χρονος Matteo Stucchi, κατάγεται από τη Μόντσα της Ιταλίας και έχει πάθος με την ζαχαροπλαστική.
Ο Stucchi δεν κάνει απλά ζαχαροπλαστική, είναι και ένας τρομερός καλλιτέχνης!

Συγκεκριμένα, δημιουργεί γευστικούς μικρόκοσμους με επιδόρπια. Βέβαια, τοποθετεί και μικρές φιγούρες, οι οποίες σου δίνουν την αίσθηση ότι βλέπεις ένα παιχνίδι, αντί ένα γλυκό!

Η έμφαση στη λεπτομέρεια και η αχαλίνωτη φαντασία του είναι αξιοσημείωτη και τα έργα του δεν περνούν απαρατήρητα στο Instagram αφού οι ακόλουθοί του έφτασαν τους 243.000 και συνεχώς αυξάνονται. Το προφίλ του στο Instagram ονομάζεται «idolcidigulliver», που σημαίνει «τα γλυκά του Γκιούλιβερ».
Με motto “η εμφάνιση ενός γλυκού πρέπει να συμβαδίζει με τη γεύση του” , ο παραμυθάς – αρχιτέκτονας chef έχει ήδη δημιουργήσει buzz δικαίως. 

‘Οσοι έχουν δοκιμάσει, υποστηρίζουν πως τα “οικοδομήματα” δεν είναι μόνο ωραία στο μάτι αλλά γευστικά μέχρι το τελευταίο…ανθρωπάκι!

πηγη:bovary.gr/goldpig.gr/peoplegreece.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ημέρα του Πέπερο

Κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου γιορτάζεται στη Νότια Κορέα η Ημέρα του Πέπερο, που έχει κάποιες αναλογίες με τον «Άγιο Βαλεντίνο» των Δυτικών.
Πέπερο είναι ένα μακρόστενο μπισκότο (θυμίζει καλαμάκι), βουτηγμένο σε σοκολάτα.
Αρχικά, όσοι συμμετείχαν στη γιορτή αντάλλασσαν πέπερο με την ευχή να γίνουν πιο ψηλοί και αδύνατοι. Την ιστορία φαίνεται να ξεκίνησαν δύο μαθήτριες το 1983.

Η 11η Νοεμβρίου επελέγη, επειδή περιέχει τέσσερις άσους (11/11), που μοιάζουν με πέπερο. Ο μύθος λέει ότι για καλύτερα αποτελέσματα τα πέπερο πρέπει να καταναλώνονται από τις 11:11:11 το πρωί έως τις 11:11:11 το βράδυ.

Με την πάροδο του χρόνου, τη γιορτή οικειοποιήθηκαν οι ερωτευμένοι, οι οποίοι ανταλλάσσουν πέπερο για να εκφράσουν την αφοσίωσή τους προς το έτερο ήμισυ.
Η γιορτή δέχεται αυστηρή κριτική στη Νότια Κορέα. Χαρακτηρίζεται ως ένα κόλπο των επιχειρήσεων του κλάδου για να αυξήσουν τις πωλήσεις τους, ενώ τονίζεται ότι το πέπερο είναι ένα ανθυγιεινό γλύκισμα με πολλές θερμίδες.
Αντ’ αυτού προτείνουν ένα γλύκισμα με ρύζι, το τέοκ, που εκτός από υγιεινό προάγει την αγροτική οικονομία και τη μετονομασία της γιορτής σε Ημέρα του Γκαρετέοκ.


πηγη:sansimera.gr

Διαβάστε περισσότερα...